پادشاه برگزیده

معرفی نامه : در قسمت هایی که با عنوان معرفی نامه می آید ابتدای داستان های کوتاهم را نوشته ام

mostafamalek — Sat, 21 Nov 2009 20:29:40 GMT

شاید مجنون شدم

-وچشمانش برق می زدند (شاید برای من وشاید هم واقعاً برق می زدند ) ، برای اولّین بار بود که با او قرار می گذاشتم و گلی سرخ در دست داشتم ، مادرم خیلی گل سرخ دوست داشت و هیچوقت اجازه نمی داد به رزهای درون باغچه مان دست بزنم ولی پدرم هیچوقت برایش گلی نیاورد خانه (شاید هم آورد ولی من ندیدم) من هم خیلی دوست داشتم به همین خاطر بود که آن را فقط برای او چیده بودم وگرنه من بهیچ وجه از کندن گلها خوشم نمی آمد

- بیشتر از آن شب بگو

-خیلی سبک و باآرامش با من همقدم شده بود ، اگرچه من همیشه تند راه می رفتم امّا این بار دلم می خواست لحظه ها مانند قدم های ارام او بگذرد ، زیاد حرف می زدم و گاهی کاملاً نمی دانستم چه می گویم و وقتی او حرف میزد بیشتر از آنکه به حرفش گوش دهم به خوشبختیم فکر می کردم و به اینکه من دارم با کسی که حاضر شده ام گل سرخی را برایش بچینم حرف می زنم ، اگرچه گاهی مچم را می گرفت و از بی توجهی ام گله می کرد ولی خیلی سریع و با ترفندهای مختلف از او دلجویی می کردم...

فرمایشات خدای قرن بیست و یک

mostafamalek — Wed, 11 Nov 2009 15:31:18 GMT

ایست

تو ای باران از چپ بزن

تا زمانی که یهودیان صلیب بر تنشان نقاشی کنند

آفتاب

بغضت را در غروب سرد سیبری بخور

تو شقایق

تنها گیاهی هستی که می توانی ببالی

و هیچکس نباید از تو بپرسد

که ریشه ات از چه آب خورد

و سرخی ات از چیست؟

باید فراموش باشی همیشه

ای عشق بمیر

عاشق

شسته شو از هق هق درونی ات

صدایت در نیاید...

ترتر از باران

mostafamalek — Thu, 29 Oct 2009 16:31:08 GMT

تر می شوی

ترتر از باران

من را در گوشه ای از خاطره ات تابوتی هست اکنون

اکنون که تر می شوی

و با گیسوان آبدارت که دور است از نگاه قهوه ای ام

شور به پا می کنی اکنون

باران که نشدی با من

با منی که با خیال ترت ترتر می شوم

ترتر از باران

خیابان گناه

mostafamalek — Wed, 26 Aug 2009 07:49:18 GMT

از خیابان گناه تا دلم ...

آه چه می دانی از من؟

جای پای حسرت یک کوچه خلوت

به دلم مانده به دل

گوشه ای راز بگویم

گوشه ای درد بچینیم از دلم

دل دل دل...

در شهر پلی هست

با انحنای پیرمردی چون من

لکه های قدم های عابرانی چون من

به مسخرگی یک دلقک چون من

ثانیه می گذرد

من و من اما تنها انگشت بر دهان ایمان

خاموشی اش را به تصویر می کشیم

و این شروع وسوسه آمیز یک جاده است

که به گناه می رسد گناه...

پادشاه فصل ها پاییز

mostafamalek — Mon, 24 Aug 2009 11:54:34 GMT

شهریور هم آمد

بدون گرمای تو

شاید که راست باشد

پادشاه فصل ها پاییز

پادشاه فصل ها پاییز...

دو در دو چهار نمی شود ...

mostafamalek — Fri, 10 Jul 2009 18:35:43 GMT

واژه های مسخ شده

دیگر بازوهای زنجیریت در آمیختگی سرود باهمی زنگار گرفته

و در میانه ی رویای آزاد و باز سرنوشت گم شده...

اما من و او و تو امید را زمزمه های پریشان ساز میکنیم

که شط خار دار غروب را در طلوعی شور انگیز سدی بسازیم

و قرن های بازمانده ی عشق را دریابیم...

گاهی ساقه

گاهی هم البته ریشه

از ترس صاعقه های بیداد زرد می شوند

همچو برگ

اما این ابتدای آتش شدن است

آتشی به این شوره زار کهنه

که در وجود دریای سرد لحظه ها خاکستری نیمسوز می نماید...

چه بر سر چشم آشنابین ما آمده ؟

خورشید را نمی خواند

که از نور شب شکنش دیو پتیاره در عذاب می لولد...

از خاک هم که تنها

پوسیدگی لطیف ترین پوستهای عاشق را به خاطره دادیم

از امروز خاک را رستنگاه شقایق های وحشی بیابیم

همانان که بی اعتنا به بدعتهای زمینشان

سیرت سبز و صورت سرخ را به رخ نشانه های خواب آلودگی می کوبند

اینجا همینجا تمامی پاسوخته ها

و دست بریده ها

به آسمان می رسند و قلب نسیم را در آغوش می گیرند

وتمامی واژه ها رنگ سبز عشق را

در همبستگی سکوت سایه ها فریاد می شوند

اینجا دو در دو چهار نمی شود شاید...

بیا با هم نفس بکشیم

mostafamalek — Sat, 04 Jul 2009 14:47:01 GMT

به خرد قسم

به آزادی

همان رویای زیبا ولی دور از نگاه ما

صبح همانقدر بارور است که شامگاه

تقدیر با نشانه های دوستی آن نمی کند

که در نشان کار ما نبود

زندگی زاده ی ماست و ما زاده ی آن

با قصه های ترس خورده از وحشت فردا

شرر به قلبمان بیا از امروز نیفکنیم بیا

ونام آبی عشق را بر چهره ی زرد روزگار هک کنیم

و مشق دیروز را به بهانه خطا خط نزنیم

ما همه پیامبران دوستی در سرزمین خاکیم

بیا با هم نفس بکشیم با هم

که مشتی از اینگونه گرم دستهای جدایی را بس است

قدر انگشتانت را بدان از هر بندش عشق می بارد عشق

دستان سبزت را بریده اند

mostafamalek — Sun, 14 Jun 2009 16:32:18 GMT

بی تردید

این نگاه ما بود که خیره شد به هم

همه مبهوت حادثه ای مضحک

سرانجام را نمی دانم

فقط می دانم همه جا بوی خاموشی می وزد

و شیطان در جمع کوران وکران میرقصد

کسی مرا از امروز نمی شناسد

برادر منم

همان که آزادی را به گردنکشی یزیدان سر خم نمیکند

من آب نمی خواهم شعور سبز می خواهم

دستان سبزت را بریده اند

چشم به راه کدام عابر

دستانم را در هوس پر از ترس دراز کنم

برادر منم همان که...

مرد

mostafamalek — Sun, 17 May 2009 12:59:10 GMT

مردی نشست بر روی ویلچر تنهایی اش

و با سکوتی مبهم

دستی بر دوش قار قار شهر گذاشت و آن را نشاند

بویی

mostafamalek — Fri, 15 May 2009 12:50:03 GMT

بویی

آشنا و لبریز از تنهایی

با پتک پوچی ای مضحک

سکوت ساده ی ذهنم را پیاپی در آغوش می فشارد

رهایم کن رهایم کن

عقده ی کشدار حقیقت

من هم آدمم

آدمی که می تواند به خود دروغ بگوید